Fosfar Aoil a bhaint
Is éard atá i gceist le baint fosfar aoil ná aol a chur leis chun imoibriú le fosfáití, ag foirmiú deascán hidroxyapatite.
Ós rud é go n-imoibríonn aol le alcaileacht an uisce ar dtús chun deascán carbónáit chailciam a fhoirmiú, ní imoibríonn ach iain chailciam barrachais le fosfáití chun deascán hiodrocsaapaitít a fhoirmiú. Mar sin, braitheann an méid aoil atá ag teastáil go príomha ar alcaileacht an fhuíolluisce, ní ar a ábhar fosfáit.
Ina theannta sin, cuireann cruas maignéisiam an fhuíolluisce isteach ar bhaint fosfar aoil. Ag leibhéil arda pH, is deascán colóideach é an deascán foirmithe Mg(OH)₂, a ídíonn ní amháin aol ach a chuireann bac ar dhí-uisciú sloda freisin.
Tá tionchar suntasach ag pH ar bhaint fosfar aoil. De réir mar a mhéadaíonn pH, laghdaítear tuaslagthacht hiodrocsapatite go mór, rud a chiallaíonn go n-ardaíonn an ráta bainte fosfar. Os cionn pH 9.5, déantar deascáin dothuaslagtha ar gach fosfáití san uisce. Go ginearálta, má choimeádtar pH idir 9.5 agus 10 toradh is fearr a bhaintear fosfar amach.
Ba cheart an méid aoil atá le cur le haghaidh cineálacha éagsúla fuíolluisce a chinneadh go turgnamhach.
Tá trí mhodh ar leith ann chun fosfar aoil a bhaint. Tá trí phríomh-mhodhanna ann chun fosfar a bhaint: 1) Aol a chur leis roimh an umar dríodrú príomhúil i ngléasra cóireála fuíolluisce; 2) Ag cur aol tar éis an umar cóireála bitheolaíoch san umar dríodrú tánaisteach; agus 3) Aol a chur leis tar éis an chórais chóireála bhitheolaíoch agus córas athcharbónaithe a úsáid.
Salann Alúmanam Fosfar a bhaint
Is gníomhairí coitianta le haghaidh bhaint salann alúmanaim fosfar sulfáit alúmanaim agus aluminate sóidiam. Is é an difríocht ná go laghdaítear pH an fhuíolluisce trí shulfáit alúmanaim a chur leis, agus ardaíonn sé an pH nuair a chuirtear alúmanam sóidiam leis. Dá bhrí sin, tá sulfáit alúmanaim agus aluminate sóidiam oiriúnach chun fuíolluisce alcaileach agus aigéadach a chóireáil, faoi seach.
Tá an Chomh maith salainn alúmanaim sách solúbtha. Is féidir iad a chur leis roimh an umar dríodrú bunscoile, san umar aeraithe, nó idir an umar aeraithe agus an umar dríodrú tánaisteach. Is féidir baint fosfar ceimiceach a dheighilt ón gcóras cóireála bitheolaíoch freisin, ag baint úsáide as an eisilteach umar dríodraithe tánaisteach mar amhuisce le haghaidh scagachán téachta, nó ag cur salann alúmanaim roimh an scagaire le haghaidh scagachán micrea-flocasúcháin.
Is féidir le salainn alúmanaim a chur leis roimh an umar dríodraithe bunscoile feabhas a chur ar ráta a bhaint ábhar orgánach agus solaid ar fionraí (SS) san umar dríodraithe bunscoile. Agus iad á gcur idir an umar aeraithe agus an umar dríodrú tánaisteach, áit a gcabhraíonn suaiteacht i gcainéil nó i bpíopaí le héifeacht mheascadh na n-imoibrithe a fheabhsú, nó iad a chur leis tar éis an chórais cóireála bitheolaíoch, mar is féidir le hidrealú fosfar ag an gcóireáil bhitheolaíoch feabhas a chur ar bhaint fosfair a thuilleadh.
Mar gheall ar thionchar alcaileacht fuíolluisce agus ábhar orgánach, is próiseas casta é an t-imoibriú ceimiceach chun fosfar a bhaint. Dá bhrí sin, ní féidir an dáileog is fearr de shalainn alúmanaim a chinneadh trí ríomh agus ní mór é a chinneadh go turgnamhach.
Salann Ferric a bhaint Fosfar
Is féidir clóiríd fheiriúil, clóiríd neamhfheiriúil, sulfáit neamhfheiriúil, agus sulfáit ferric a úsáid chun fosfar a bhaint, agus is é clóiríd ferric an ceann is coitianta a úsáidtear.
Cosúil le salainn alúmanaim, ní mór go n-imoibreoidh cuid mhór clóiríd fheiric le alcaileacht chun Fe(OH)3 a ghiniúint, rud a chuireann chun cinn deascadh agus scaradh fosfáit fheiric choilóideach. Is é 4.5–5.0 an raon pH is fearr le haghaidh deascadh fosfáite ferric. In iarratais phraiticiúla, soláthraíonn pH de thart ar 7 nó fiú níos airde fós torthaí maithe a bhaint fosfar.
Má chuirtear thart ar 45-90 mg/L de chlóiríd ferric le fuíolluisce uirbeach, is féidir 85% -90% den fhosfar a bhaint. Cosúil le salainn alúmanaim, is féidir salainn ferric a chur leis ag na céimeanna réamhchóireála, cóireála tánaisteacha, nó cóireála treasach.
