Teocht
Tá ról ríthábhachtach ag teocht sa phróiseas saothraithe bitheolaíoch. Faoi láthair, cé nach bhfuil rialú teochta beacht ar an gcóras bitheolaíoch bainte amach ag an tionscadal cóireála fuíolluisce seo fós, soláthraíonn tomhas agus anailís teochta i ngach córas imoibrithe bitheolaíoch agus gach céim oibríochta treoir fós don phróiseas cleamhnaithe agus saothraithe sloda bitheolaíochta. Soláthraíonn sé bonn chun feiniméin éagsúla a mhíniú le linn an phróisis saothraithe bhitheolaíoch agus cabhraíonn sé leis an mbainistíocht agus le hoibreoirí breithiúnais cheart agus tráthúla a dhéanamh maidir le hoibriú agus bainistíocht an chórais.
Bíonn tionchar suntasach ag teocht ar leibhéal gníomhaíochta na miocrorgánach i sloda gníomhachtaithe (lena n-áirítear próisis anaeróbach, dáimhe agus aeróbach), agus bíonn tionchar aige freisin ar fhachtóirí mar ocsaigin tuaslagtha agus ráta aeraithe, chomh maith le ráta imoibrithe bitheolaíocha.
Fásann cineálacha éagsúla miocrorgánaigh laistigh de raonta teochta éagsúla, thart ar 5 céim go 80 céim. Laistigh den raon teochta seo, is féidir iad a roinnt ina n-íosteocht fáis, an teocht fáis uasta, agus an teocht fáis is fearr. Bunaithe ar an raon teochta a n-oiriúnaíonn miocrorgánaigh, is féidir iad a rangú i dtrí chatagóir: méisifileach, teirmeafilic, agus chirphilic.
Fásann miocrorgánaigh mesophileacha i dteocht ó 20 céim go 45 céim, fásann miocrorgánaigh shícrafaileacha faoi bhun 20 céim, agus fásann miocrorgánaigh teirmeafaileacha os cionn 45 céim. I gcóireáil fuíolluisce bitheolaíoch aeróbach, tá baictéir mesophilic ceannasach, le teocht fáis agus atáirgeadh optamach 20 céim go 37 céim. Nuair a sháraíonn an teocht an teocht uasta fáis, dínádúraíonn próitéiní na miocrorgánaigh go tapa, agus scriostar a gcórais einsímí, rud a fhágann caillteanas gníomhaíochta; i gcásanna tromchúiseacha, féadfaidh microorganisms bás. Laghdaíonn teocht íseal gníomhaíocht meitibileach na miocrorgánaigh, rud a fhágann go dtiocfaidh stad ar fhás agus ar atáirgeadh, cé go gcoimeádann siad a mbeogacht fós.
I gcóireáil bhitheolaíoch anaeróbach, is é an raon teochta is fearr le haghaidh meatánaiginí mesophilic idir 20 céim agus 40 céim, agus do bhaictéir teirmeafaileacha tá sé 50 céim go 60 céim. Úsáideann cóireáil bhitheolaíoch anaeróbach go coitianta teocht 33 céim go 38 céim agus 50 céim go 57 céim.
Luach pH
Tá raonta lamháltais pH éagsúla ag miocrorgánaigh éagsúla. Mar shampla, tá raon lamháltais pH de 4 go 10 ag baictéir, actinomycetes, algaí, agus prótozoa. Éiríonn an chuid is mó de na baictéir i dtimpeallachtaí atá neodrach go beagán alcaileach (pH 6.5-7.5); sulfair-is fearr le baictéir ocsaídeacha timpeallachtaí aigéadacha, le pH optamach de 3, ach is féidir leo maireachtáil freisin i dtimpeallachtaí le pH de 1.5; teastaíonn timpeallachtaí aigéadacha nó beagán aigéadach ó ghiostaí agus múnlaí, le pH optamach 3.0-6.0, agus is féidir leo oiriúnú do raon pH 1.5-10. Tá sé ríthábhachtach an raon pH is fearr a choinneáil i bpróisis chóireála fuíolluisce bitheolaíochta.
Mar shampla, nuair a úsáidtear an próiseas sloda gníomhachtaithe chun fuíolluisce a chóireáil, má shroicheann pH an leachta measctha san umar aeraithe 9.0, athróidh protozoa ó ghníomhach go sluggish, díscaoilfidh na substaintí greamaitheacha sna flocas baictéarach, déanfar damáiste don struchtúr sloda gníomhachtaithe, agus laghdóidh an éifeachtacht cóireála go suntasach. Má thiteann an pH insilteach go tobann, go dtiocfaidh an deoch measctha san umar aeraithe aigéadach, athróidh an struchtúr sloda gníomhachtaithe freisin, agus beidh líon mór sloda ar snámh le feiceáil san umar dríodrú tánaisteach. Tá córais bhitheolaíocha saothraithe agus aibí go maith in aghaidh ualaí turrainge. Mar sin féin, is féidir le luaineachtaí suntasacha pH tionchar a imirt ar éifeachtúlacht imoibreora agus fiú a bheith ina chúis le tocsaineacht mhiocróbach, rud a fhágann teip imoibreora. Is é an fáth gur féidir le hathruithe pH an lucht cille a athrú, rud a chuireann isteach ar ionsú cothaitheach agus ar ghníomhaíocht einsíme i meitibileacht mhiocróbach.
Dá bhrí sin, i gcóireáil fuíolluisce ag baint úsáide as córais bhitheolaíocha, tá sé ríthábhachtach raon pH is fearr is féidir a sholáthar do mhiocrorgánaigh chun an oibríocht is fearr a chinntiú.
Éileamh Ceimiceach ar Ocsaigin (COD)
Cloíonn tástáil COD go docht leis na caighdeáin náisiúnta maidir le hanailís ar cháilíocht fuíolluisce. Is é COD an méid ocsaigine a chaitear nuair a ocsaídíonn ocsaídeoirí ceimiceacha truailleáin orgánacha in uisce, arna shloinneadh i mg/L. Léiríonn COD níos airde leibhéil níos airde truailleán orgánach san uisce. I measc na n-ocsaídeoirí a úsáidtear go coitianta tá déchrómáit photaisiam agus sármhanganáit photaisiam. Nuair a úsáidtear sármhanganáit photaisiam mar ocsaídeoir, tugtar CODMn nó OC go simplí ar an luach tomhaiste. Nuair a úsáidtear déchrómáit photaisiam mar ocsaídeoir, tugtar CODCr nó COD go simplí ar an luach tomhaiste. Má tá comhdhéanamh ábhar orgánach i bhfuíolluisce sách cobhsaí, tá caidreamh comhréireach áirithe idir éileamh ocsaigine ceimiceach (COD) agus éileamh ocsaigine bithcheimiceach (BOD). Go ginearálta, is féidir an difríocht idir COD déchrómáit photaisiam agus an chéad chéim BOD a léiriú go garbh mar ábhar orgánach nach féidir le miocrorgánaigh aeróbach a dhianscaoileadh.
Is cuid thábhachtach de choimisiúnú agus oibriú cóireála fuíolluisce iad tástáil agus anailís COD. Ar thaobh amháin, cabhraíonn sé le tuiscint a fháil ar na coinníollacha insilteach agus eisilteach de gach aonad cóireála sa sreabhadh próiseas, ag cinntiú sreabhán cobhsaí agus cosc a chur ar luaineachtaí móra agus ar thionchair chórais. Ar an láimh eile, trí bhreathnú ar na hathruithe COD sa insilteach agus eisilteach roimh agus tar éis gach aonad cóireála, cuidíonn sé le tuiscint a fháil ar éifeacht cóireála agus éifeachtúlacht an aonaid. Is féidir achoimre a dhéanamh ar a fheidhmeanna tábhachtacha sna trí phointe seo a leanas:
1. Comhchruinnithe mionsonraithe eisilteach agus eisilteach a sholáthar, a chumasú do phearsanra bainistíochta coinníollacha oibriúcháin a choigeartú dá réir sin bunaithe ar athruithe tiúchana, ag cinntiú go n-áiritheofar gnáthoibriú agus cobhsaí an chórais cóireála fuíolluisce;
2. Mar tháscaire teicniúil tábhachtach, rud a léiríonn stádas oibriúcháin agus éifeachtúlacht cóireála gach aonad cóireála;
3. Bunús a sholáthar le haghaidh anailíse, breithiúnas, agus míniú réasúnta ar fheiniméin agus neamhghnáchaíochtaí éagsúla a tharlaíonn sa chóras iomlán.
